De GHOR ziet het als haar verantwoordelijkheid incidenten te evalueren en hierbij de geneeskundige partners te betrekken. Naast het houden van formele evaluaties is het gezamenlijk nabespreken van bepaalde incidenten ook belangrijk.

Zo hebben we geleerd van de massaal bezochte bijeenkomst na het drama dat zich op Koninginnedag 30 april 2009 voltrok.

De hulpverlener heeft soms behoefte om na een incident beelden te delen, van gedachten te wisselen of antwoord te krijgen op openstaande vragen. Iedereen krijgt bij een inzet immers alleen zijn eigen specifieke stukje mee, zijn eigen perspectief. Dit geldt voor iedere situatie die het ‘gewone werk’ doorkruist.

Door samen na te bespreken wordt voor iedereen -in één gesprek- het totaalplaatje helder. Het gaat er in eerste instantie niet om de vinger op de zere plek te leggen en in te gaan op wat goed en wat mis is gegaan (dat kan later in een inhoudelijke evaluatie), maar om het delen van elkaars beeld en beleving. Daardoor ontstaat inzicht en respect voor gemaakte keuzes en handelingen. Immers, wanneer je niet over alle feiten en achtergronden beschikt, ligt de valkuil op de loer om verkeerde conclusies te trekken. Om dat proces te faciliteren is het belangrijk om een veilige en vertrouwde omgeving te creëren, waarin iedereen vrij is zijn verhaal te vertellen. Hoe vertrouwelijker de omgeving des te prettiger ervaren mensen het om feedback te geven en te ontvangen. En dat biedt weer een voedingsbodem om ook in de toekomst goed samen te werken. Dat en passant al (individuele) leermomenten worden opgepikt is natuurlijk mooi meegenomen.

Van dichtbij zien wij dat door de gekozen insteek het wederzijds begrip en acceptatie tussen de operationele mensen in de witte kolom toeneemt. Onze stelregel is dat in principe alle verzoeken vanuit de witte kolom om na te spreken worden gehonoreerd. 

 

Relevante documenten:

Evaluatie (publieksversies) 

Rapportagemodellen

(op te stellen) verbeterplan operationele organisatie