Bij een calamiteit is adequate communicatie tussen publieke hulpverleners essentieel om goed te kunnen functioneren. Het draadloze digitale netwerk C2000 is ontworpen en gerealiseerd ten behoeve van de communicatie tussen hulpdiensten. Dit netwerk garandeert 95% dekking buitenshuis.

Vanuit veiligheidsoogpunt zijn er objecten, waarbij het noodzakelijk wordt geacht dat hulpverleners er ook ‘binnenshuis’ via C2000 met elkaar en met de meldkamer kunnen communiceren. Hierbij kunt u denken aan winkelcentra, parkeergarages, ziekenhuizen, (spoor)tunnels of voetbalstadions.

Echter, in bouwwerken waarin bijvoorbeeld veel staal en beton is verwerkt, kunnen de radiogolven voor spraak- en datacommunicatie niet goed doordringen. C2000-communicatie is niet of niet goed mogelijk binnen een dergelijk gebouw.

Technisch is het nagenoeg altijd mogelijk dat een dergelijke locatie wordt voorzien van binnenhuisdekking. Het College van B&W (bevoegd gezag) van de gemeente waarin een dergelijke locatie is gevestigd, is verantwoordelijk voor de aanwijzing van Special Coverage Locations en kan beslissen dat er binnenhuisdekking aanwezig moet zijn. Dat gebeurt op advies van het SCL-loket waarin alle hulpverleningsdiensten vertegenwoordigd zijn. Het bevoegd gezag wijst een locatie dan aan als Special Coverage Location (SCL).

In de VNOG is één loket ingericht voor alle gemeenten in de VNOG waar de aanvragen om advies bij  de aanwijzingen van deze SCL’s worden verwerkt.

Het Dagelijks Bestuur van de VNOG heeft in de vergadering van 15 april het juridisch kader, een aantal criteria en technische eisen vastgesteld voor de advisering en aanwijzing van SCL-lokaties. Ook is een stappenplan vastgesteld en een voorbeeldbrief die gemeenten kunnen gebruiken in hun contact met de object-eigenaar.